امامزاده شاهزاده حسین(ع) سمبل و نماد وفس

ديگر تصاوير

(1305 ق. اراك ـ 1385 ق/ 1344 ش. شهر ری) مرجع تقلید
     عبدالنبي اراكي، معروف به صبوری و اراكي نجفي، در 1305 ق

منابع و مآخذ: آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعإ الی تصانیف الشیعإ، ج 2، 3، 8، 11، 14، 18، 20، قم، اسماعیلیان، 1408 ق؛ اطلاعات، شمـ 11804 (19 مهر 1344)، 13؛ امینی، محمدهادی، معجم رجال الفكر و الادب فی‌النجف، ج 2، چ دوم، 1413 ق؛ حسینی میبدی، ناصر، سراج‌المعانی در احوالات امام سیدابوالحسن اصفهانی 1284 ـ 1365 ق، مشهد، اردشیر، 1375 ش؛ «حضرت آیت‌اللّه آقا شیخ اراكی»، وظیفه، شمـ 170 (9 اردیبهشت 1340)، 4؛ رحیمی، احمد، گنجینه دانشوران، قم، 1339 ش؛ رفاعی، عبدالجبار، معجم ما كتب عن الرسول و اهل البیت، ج 6، 9، 11، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1371 ش؛ شریف رازی، محمد، گنجینه دانشمندان، ج 2، تهران، كتابفروشی اسلامیه، 1352ش؛ طاهری خرم‌آبادی، سیدحسن، خاطرات آیت‌اللّه طاهری خرم‌آبادی، ج 1، به كوشش محمدرضا احمدی، تهران، مركز اسناد انقلاب اسلامی، 1377 ش؛ فردوسی‌پور، اسماعیل، همگام با خورشید، فردوس، مجتمع فرهنگی اجتماعی امام خمینی، 1372 ش؛ مشار، خانبابا، مولفین كتب چاپی فارسی و عربی، ج 4، 1340 ش.

منبع: پایگاه فرهنگی و اطلاع رسانی موسسه دین پژوهی بشرا (نویسنده: محمد قبادی)

مطالب مرتبط:
آیت الله العظمی شیخ عبدالنبی عراقی وفسی
کتابخانه عمومی شیخ عبدالنبی وفسی
فهرست آثار خطی و چاپی شیخ عبدالنبی عراقی وفسی

پیش از تاسیس مدرسه در وفس، نظام آموزشی آن به صورت مکتبی بوده و کار تدریس توسط یک میرزا یا ملا(آخوند) صورت می گرفت اما با تاسیس اولین مدرسه به سبک جدید در سال 1313 شمسی، نظام آموزشی مکتبی روبه فراموشی رفت. نام کامل این مدرسه که در محله ی «خیبَر» قرار داشت، این بود:«آموزشگاه روزانه و شبانه دولتی رودکی».

این مدرسه چهار کلاسه و دارای یک مدیر، یک معلم و یک خدمتکار بود. در سال های اول استقبال زیادی از مدرسه به عمل نمی آمد و خانواده ها و دانش آموزان، آموزش در مکتب خانه را ترجیح می دادند به همین دلیل خدمتکار مدرسه به دستور مدیر که مردی نظامی، سختگیر و کوشا بود، به سراغ تک تک اهالی می رفت و نام بچه های آنها را برای تحصیل در مدرسه می نوشت. اما به تدریج و با گذر زمان استقبال از مدرسه بیشتر شد و خانواده ها داوطلبانه فرزندان خود را به مدرسه می فرستادند.

مدیر این مدرسه مرحوم آقای فرج الله بینش فضلی بود که قبلا در این پست اطلاعاتی در مورد زندگی این مرد کوشا و با اراده نوشته بودم. این شخص سهم زیادی در آموزش نوین وفس و بالابردن سطح سواد در منطقه بر عهده داشت.

آقای حسن فرید در کتاب «جغرافیای عراق»، تعداد دانش آموزان «دبستان دولتی وفس» را در سال تحصیلی 1313- 1314، 40 نفر دانش آموز پسر و در سال 1314- 1315 تعداد آن را 37 نفر دانش آموز پسر اعلام کرده است. همچنین تعداد معلمان در هر دو سال تحصیلی دو نفر(مدیر و معلم) و خدمتکار یک نفر بوده است. اسامی معلمان و خدمتکار طبق لیست «کارکنان اداره معارف و آموزشگاه های عراق» در انتهای کتاب جغرافیای عراق، بدین شرح است:

نام و نشان                   جنسیت             محل خدمت      درجه معلومات

فرج الله بینش فضلی         مرد                    وفس                 شش ساله ابتدائی

غلامعلی کمالی              مرد                    وفس                 شش ساله ابتدائی

حسین زکریائی               مرد                    وفس                 -----------

در انتهای این مطلب عکسی استثنایی را ببینید از دانش آموزان و مدیر مدرسه و بزرگان وفس در سال 1316 شمسی. در سمت راست عکس مردی که بر روی نیمکت نشسته و کلاه شاپوری بر سر دارد، مرحوم «شیخ مهدی ظهیری» است. در سمت چپ نیز مرحوم «جهانگیرخان دارابی» از خان زاده های وفس بر روی نیمکت نشسته و در میانه عکس مرحوم فرج الله بینش فضلی با عینکی مشکی و موی سفید ایستاده است. سایر افراد حاضر در عکس، دانش آموزان اولین مدرسه دولتی وفس می باشند که تعدادی از آنها در قید حیات هستند. تصویر رضاشاه، پرچم ایران و پارچه نوشته نام مدرسه (آموزشگاه روزانه و شبانه دولتی رودکی؛ پیش آهنگی پسران ایران) نیز در میانه ی عکس مشخص و هویدا است. این عکس که تقریبا مربوط به 70 سال قبل است در محله ی «مانداران» و توسط مرحوم آقای رضا ظهیری گرفته شده است. در همین جا از فرزند ایشان آقای محمد ظهیری تشکر می کنم که این عکس را در اختیار بنده قرار دادند(برای دریافت تصویر بزرگتر بر روی عکس کلیک کنید).

   امام رضا (ع) فرمود :

هر كس ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا را قرائت كند ، مثل اين است كه در ماه هاي ديگر تمام قران را بخواند .

"حلول ماه پر خیر و برکت رمضان المبارک ،

                          نزول قرآن و شب های پر فیض قدر را گرامی می داریم.""

رمضان در لغت‏به معناى تابش گرما و شدت تابش خورشيد است. بعضى گويند رمضان به معنى سنگ گرم است كه از سنگ گرم، پاى روندگان مى‏سوزد و شايد ماخوذ از «رمض‏» باشد كه به معنى سوختن است چون ماه صيام گناهان را مى‏سوزاند به اين خاطر، بدين اسم موسوم شده است زيرا ماه رمضان موجب سوختگى و تكليف نفس است .

                                                      به نام آفرینش هستی

بار خداوندا! این ماه فرخنده‏ای است که قرآن در آن نزول یافت و راهنمای مردم ما و دلیلهای روشن هدایت ما و جدا کننده (حق و باطل) گردید. این ماه در رسید، پس ما را در آن و آن را برای ما سلامت بدار به سهولت و عافیتی که از تو باشد. این ماه را در اختیار ما قرار بده؛ ای آنکه اندک را گرفته و بسیار را سپاسگزار است. این عبادت بی‏مقدار را از من بپذیر.

خدایا از تو خواستارم که بسوی هر خیری، راهی و از هر آنچه دوست نداری، بازدارنده‏ای برایم قرار دهی ای رحیم ترین رحیمان؛ ای آنکس که از من و از آنچه در خلوت مرتکب زشتیها شدم در گذشت؛ ای آنکس که به ارتکاب گناهانم مؤاخذه نفرمودی! عفو تو را! عفو تورا! عفو تو را! ای صاحب کرم خواستارم.

معبود من پندم دادی پند نگرفتم بازم داشتی از لغزشها؛ باز پس نرفتم پس چه عذری خواهیم داشت! از من بگذر ای صاحب کرم؛ عفو تو؛ عفو تو را نیازمندم.

بارخدا از تو راحتی نزد مردن و گذشت به هنگام حساب شمردن را درخواست می‏کنم گناه از بنده تو کار بزرگی است ولی گذشت نیز از جانب تو باید که نیکو باشد. ای سزاوار پرهیزگاری! ای شایسته آمرزش! عفوت را عفوت را حاجتمندم.

خداوندا همانا که من بنده تو؛ پسر بنده تو؛ و پسر کنیز تو ام که ناتوان و نیازمند به رحمت تو می‏باشد و تو فروبارنده بی‏نیازی و برکت بر بندگانت هستی؛ قاهری نیرومندی؛ کارهایشان را به شمار آورده‏ای؛ روزیهایشان را پخش فرموده‏ای؛ آنان را مختلف زبان و گوناگون الوان آفریده‏هایی پس از آفریده گردانیده‏ای؛ نه بندگان پی به دانشت می‏برند و نه قدرتت را اندازه توانند گرفت. پس همه ما نیازمند به رحمت تو ایم، پس رویت را از من بر نگردان. مرا از صالحان خلقت در کردار و آرزو و قضاوت و اندازه‏گیری قرار ده.

خدایا! باقیم بدار به بهترین پایندگی و از میانم بردار به بهترین مردگی بر دوستی اولیاء و دشمنی دشمنانت و رغبت به سویت و ترس از عقوبتت و خشوع و وفاداری و تسلیم پیشگاهت و تصدیق به کتاب و پیروی روش فرستاده‏ات.
خداوندا! هرچه در دلم از شک و ریب و انکار و نومیدی یا سرخوشی و نخوت و خوش‏گذرانی و خودبینی یا خودنمایی و شهرت‏طلبی یا شکاف‏اندازی یا نفاق‏ورزی یا کفر و فسق و نافرمانی و سربزرگی یا هرچه مانند اینها که دوست نداشته باشی یافت شود، پروردگارا از تو مسالت می‏کنم که جای آنها را تبدیل کنی به ایمان به وعده‏ات و وفای به عهد و پیمانت و رضای به قضایت و زهد در دنیا و رغبت در آتچه به نزد توست و بازگشت بی‏شائبه اینها را مسالت دارم از تو ای پروردگار جهانیان.
معبودا! تو از حلمت نافرمانی می‏شنوی و از کرم و بخششت اطاعت می‏گردی که گوئیا تو معصیت نشده‏ای و من و هر که تو را معصیت نکرده است؛ ساکنان ارض تو ایم، پس به فضل خویش بر ما بخشنده باش و به نیکی تکرار کننده‏ای؛ ارحم الراحمین. درود فرستد خداوند بر محمد (ص) و آل او (ع) درودی که شمارده و به حساب نیاید و اندازه‏اش را بغیر تو معلوم نکنند ای رحیمترین راحمان